مسأله 150 - ظرف نجس را با آب قليل بايد سه مرتبه شست ، بلكه در كر و جارى هم احتياط سه مرتبه است ، اگرچه ارجح در كر و جارى يك مرتبه است ، ولى ظرفى را كه سگ ليسيده يا از آن ظرف آب يا چيز روان ديگر خورده ، بايد اول با خاكِ پاك ، خاك‌مال كرد و بعد بنابر احتياط واجب ، دو مرتبه در كر يا جارى يا با آب قليل شست ، و همچنين ظرفى را كه آب دهان سگ در آن ريخته بنابر احتياط واجب بايد پيش از شستن خاك‌مال كرد . مسأله 151 - اگر دهانهء ظرفى كه سگ دهن زده ، تنگ باشد و نشود آن را خاك‌مال كرد ، چنانچه ممكن است بايد كهنه به چوبى بپيچند و به توسط آن خاك را به آن ظرف بمالند و در غير اين صورت پاك شدن ظرف اشكال دارد . مسأله 152 - ظرفى را كه خوك از آن ، چيز روانى بخورد ، با آب قليل بايد هفت مرتبه شست ، و در كر و جارى نيز هفت مرتبه بايد شست به احتياط واجب ، و لازم نيست آن را خاك‌مال كنند ، اگرچه احتياط مستحب آن است كه خاك‌مال شود ، و نيز ليسيدن خوك ملحق است به آب خوردن آن به احتياط واجب . مسأله 153 - اگر بخواهند ظرفى را كه به شراب نجس شده با آب قليل آب بكشند بايد سه مرتبه بشويند ، و بهتر است هفت مرتبه شسته شود . مسأله 154 - كوزه‌اى كه از گل نجس ساخته شده و يا آب نجس در آن فرو رفته اگر در آب كر يا جارى بگذارند به هر جاى آن ، كه آب برسد پاك مىشود . و اگر بخواهند باطن آن هم پاك شود بايد به قدرى در آب كر يا جارى بماند كه آب به تمام آن فرو رود و فرو رفتن رطوبت كافى نيست . مسأله 155 - ظرف نجس را با آب قليل ، دو جور مىشود آب كشيد . يكى آن كه سه مرتبه پر كنند و خالى كنند ، ديگر آن كه سه دفعه قدرى آب در آن بريزند و در هر دفعه آب را طورى در آن بگردانند كه به جاهاى نجس آن برسد و بيرون بريزند .